است ) با بررسى در طريق روايت نموده‌اند كه : هر كس ، سه روز از هر ماه را روزه بدارد ، اين ( از حيث ثواب ) معادل روزهء عمر است ، و خداى متعال در تصديق اين در كتاب خود اين آيه را نازل فرمود كه : « من جاء بالحسنة فله عشر امثالها » يكروز به ده روز ، و اين حديث را بلفظى قريب به اين ، مسلم در صحيح خود جلد 1 ص 319 و 321 آورده ، و نسائى از حديث جرير آورده كه : روزه داشتن سه روز از هر ماه ( در ثواب ) معادل روزه داشتن تمام عمر است ، سه روز ايام البيض ( زيادتى چاپ دوم ) و اين روايت را حافظ منذرى نيز در « الترغيب و الترهيب » جلد 2 ص 33 ذكر نموده و ابن حجر در جلد 2 « سبل السلام » ص 234 آن را ذكر و صحت آن را اشعار نموده . 7 - روزه داشتن روز عرفه مانند روزه داشتن هزار روز است ، حديث مزبور را ابن حبّان ( بطوريكه در جلد 2 « الجامع الصغير » ص 78 مذكور است ) از عايشه روايت نموده ( زيادتى چاپ دوم ) و طبرانى در « الاوسط » و بيهقى ( بطوريكه در جلد 2 « الترغيب و الترهيب » ص 27 و 66 مذكور است ) با بررسى در طريق آن را روايت كرده‌اند . 8 - ( زيادتى چاپ دوم ) از عبد اللَّه بن عمر رسيده كه گفت : هنگاميكه ما با رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله بوديم روزه داشتن روز عرفه را معادل دو سال ميدانستيم ، اين حديث را طبرانى در « الاوسط » روايت نموده و در نزد نسائى ( بطوريكه در جلد 2 « الترغيب و الترهيب » ص 27 مذكور است ) بلفظ - يكسال - است . 9 - هر كس روز بيست و هفتم ماه رجب را روزه بگيرد خداى تعالى براى او ثواب شصت ماه ثبت ميفرمايد ، اين حديث را ، حافظ دمياطى ( 1 ) در سيرهء خود ( چنان كه در جلد 1 « السيرة الحلبيه » ص 254 مذكور است ) با بررسى در طريق -

--> ( 1 ) ذهبى در جلد 4 « تذكره » ص 268 ( درباره نام و نشان و مقام او ) گويد : استاد ما ، امام ، علامه ، حافظ ، حجت ، فقيه ، نسابه استاد محدثين ، شرف الدين ابو محمد عبد المؤمن دمياطى شافعى ، سپس او را بسيار ستوده و در گذشت او را بسال 705 ثبت نموده .